KROPLE DO OCZU Spersallerg

Wycofane zostają krople do oczu Spersallerg

WC_2014-10-09-041

Spersallerg
Preparat stosowany miejscowo do oka (do worka spojówkowego) o działaniu przeciwalergicznym, dodatkowo zmniejszający przekrwienie oczu. Zawiera lek przeciwhistaminowy (antazolina) oraz lek z grupy sympatykomimetyków (tetryzolina). Działanie obu substancji wzajemnie się uzupełnia.

Spersallerg  to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne: antazolinę oraz tetryzolinę. Antazolina jest lekiem przeciwhistaminowym. Blokuje receptory histaminowe typu 1 (H1) i w ten sposób hamuje działanie histaminy, substancji wywołującej objawy alergiczne. Antazolina może także powodować umiarkowane działanie uspokajające. Łagodzi objawy alergiczne takie jak obrzęk i świąd błon śluzowych czy kichanie i wyciek z nosa. Drugi ze składników preparatu, tetryzolina, jest lekiem z grupy sympatykomimetyków. Działanie sympatykomimetyków polega na pobudzaniu określonego typu receptorów, receptorów adrenergicznych, znajdujących się na powierzchni komórek docelowych. Tetryzolina działa przede wszystkim na receptory alfa-adrenergiczne i wykazuje bardzo małe działanie na receptory beta-adrenergiczne. Stosowana miejscowo do worka spojówkowego zwęża naczynia krwionośne i zmniejsza przekrwienie i obrzęk spojówek. Łagodzi objawy towarzyszące, takie jak pieczenie, świąd, bolesność, nadmierne łzawienie i podrażnienie. Rzadko może powodować niewielkie rozszerzenie źrenicy.
Spersallerg  wywiera działanie miejscowe, lecz substancje czynne wchłaniają się również do krążenia ogólnego i mogą powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane. Preparat stosowany miejscowo do worka spojówkowego przynosi ulgę już po kilku minutach a jego działanie utrzymuje się kilka godzin.

GORĄCZKA EBOLA

Gorączka Ebola informacja dla lekarzy POZ i służb medycznych

Gorączka krwotoczna Ebola (ang. EVD Ebola Virus Disease) jest chorobą wywołaną przez wirus z rodziny Filoviridae rodzaju Ebolavirus (EBOV). Epidemia EVD w Afryce Zachodniej (Gwinea, Sierra Leone, Liberia i Nigeria) wywołana jest przez gatunek Zaire ebolavirus. Informację o aktualnej liczbie przypadków EVD, krajach objętych epidemią oraz sytuacji epidemiologicznej i rekomendacjach znajdują się na stronie NIZP-PZH.

Epidemiologia zakażeń wirusem Ebola:
Ogniska epidemiczne EVD zaczynają się od jednej lub kilku osób zakażonych przez kontakt z rezerwuarem wirusa, a następnie zakażenia szerzą się wśród ludzi. Poprzednie ogniska EVD miały ograniczony charakter, a największe z nich odnotowano w 2000 r. w Ugandzie (425 przypadków). Obecne trwające ognisko w Afryce Zachodniej rozpoczęło się w Gwinei i jest największe pod względem liczby przypadków, obszaru jaki zajmuje oraz rozpowszechnienia wystąpienia zakażeń. Zachorowania na EVD odnotowuje się obecnie również na terenie Demokratycznej Republiki Kongo. Zachorowań tych nie wiąże się jednak z epidemią EVD w Afryce Zachodniej. Ryzyko zawleczenia gorączki Ebola do Europy, w tym Polski jest bardzo niskie.
Objawy EVD. Początkowe objawy są niespecyficzne – gorączka powyżej 38,5oC, znaczne osłabienie, bóle mięśni i stawów. Objawy początkowo przypominają inne znacznie częściej występujące choroby związane z pobytem w tropikach – malaria (zwłaszcza Pl. falciparum), dur brzuszny, inwazyjna choroba meningokokowa (IchM), zapalenie płuc. W ciągu około 5 dni od pierwszych objawów może pojawić się znacznie nasilona wodnista biegunka, z wymiotami, połączona z bólami brzucha. Od 5 do 7 dnia choroby może pojawić się rozsiana wysypka grudkowo-rumieniowa na twarzy, szyi, tułowiu i ramionach. W przebiegu choroby może dojść do krwawienia, masywnych krwotoków, niewydolności wielonarządowej i zgonu. U tych chorych ciężkie objawy pojawiają się wcześniej w trakcie choroby, a do zgonu dochodzi pomiędzy 6 a 16 dniem choroby. Śmiertelność w przebiegu zakażenia EVD w trakcie tej epidemii wynosi około 55%, ale w Gwinei sięga 75%. Leczenie objawowe u pacjentów hospitalizowanych obniża śmiertelność.
Szerzenie się EVD. Okres inkubacji choroby wynosi od 2 do 21 dni. Do zakażenia może dojść w wyniku bezpośredniego kontaktu z: krwią lub innymi płynami ustrojowymi oraz wydzielinami i wydalinami żywych lub martwych osób zakażonych; lub przedmiotami skażonymi wymienionym wyżej materiałem biologicznym, a także przy bezpośrednim kontakcie ze zwłokami chorych na EVD. Mimo iż EBOV nie przenosi się drogą powietrzną, przy bliskim kontakcie (twarzą w twarz) z chorym nie można wykluczyć zakażenia drogą kropelkową. Zakaźni mogą być również mężczyźni podczas kontaktów seksualnych w okresie do 7 tygodni po ich wyleczeniu. W krajach, w których stwierdzono obecność EBOV u zwierząt (Afryka Zachodnia, Środkowa i Wschodnia) zakażenie u ludzi może być też następstwem kontaktu z żywymi lub martwymi zwierzętami (najczęściej małpy, antylopy, nietoperze), a także spożyciem ich surowego lub półsurowego mięsa jak również innych produktów bezpośrednio skażonych wydzielinami i wydalinami tych zwierząt.
Środki ochrony. Podczas kontaktu z osobami podejrzanymi o zakażenie EBOV, u których wystąpiły objawy EVD, wymagane jest stosowanie środków ochrony osobistej, które zabezpieczają personel medyczny przed bezpośrednim kontaktem z płynami ustrojowymi, wydzielinami i wydalinami chorego, a w tym także stosowanie środków ochrony dróg oddechowych i oczu (Załącznik A). Należy również ograniczyć kontakt z tymi osobami do niezbędnego minimum. Uważa się, że osoby podejrzane o zakażenie EBOV, u których nie doszło jeszcze do wystąpienia żadnego z objawów choroby nie stwarzają wysokiego ryzyka zakażenia dla osób z otoczenia.
EBOV jest wrażliwy na działanie środków dezynfekcyjnych zarejestrowanych dla obszaru medycznego na podstawie badań potwierdzających ich właściwości wirusobójcze. Informacja o właściwościach wirusobójczych środka dezynfekcyjnego umieszczana jest zazwyczaj na etykietach. Środki dezynfekcyjne muszą być stosowane ściśle z zaleceniami producenta. Dodatkowo można też stosować naświetlanie powierzchni światłem UV.
Klasyfikacja przypadków EVD. Aktualna definicja przypadku EVD dostępna jest na stronie NIZP-PZH lub GIS. Definicja ta może podlegać aktualizacji. Każda osoba, która spełnia kryteria przypadku podejrzanego lub potwierdzonego o zakażenie EBOV i EVD powinna zostać objęta dochodzeniem epidemiologicznym.
Postępowanie z osobami powracającymi z Afryki Zachodniej Ogólny Schemat postępowania w zależności od rodzaju narażenia osoby na zakażenie EBOV podano w Załączniku 1.
Ze względu na ciężki przebieg zachorowań EVD konieczne jest jak najszybsze poddanie izolacji osób chorych, podejrzanych o zakażenie wirusem EBOV (osoba objawowa), a w przypadku osób zdrowych, u których doszło do narażenia na zakażenie EBOV (osoba bezobjawowa narażana na zakażenie EBOV), wskazane jest poddanie ich indywidualnej kwarantannie. Procedury przesyłania pacjentów do odbycia kwarantanny oraz miejsca odbywania kwarantanny wyznaczone są w każdym województwie i znane są zarówno Centrum Zarządzania Kryzysowego każdego województwa jak i odpowiednim Powiatowym oraz Wojewódzkim Stacjom Sanitarno-Epidemiologicznym.
Osoba zdrowa, u której nie doszło do narażenia na zakażenie EBOV (osoba bezobjawowa bez narażenia na zakażenie EBOV), a która powróciła z kraju w którym odnotowano przypadki EVD nie wymaga kwarantanny i po pouczeniu o konieczności bacznej obserwacji stanu zdrowia i niezwłocznym poinformowaniu o wystąpieniu niepokojących objawów dyspozytora ratownictwa medycznego (tel. 999 / 112) celem uzyskania ewentualnej pomocy medycznej, nie wymaga stosowania ograniczeń swobody przemieszczania się.
W przypadku osoby z objawami, podejrzanej o EVD, która stawiła się w szpitalu/placówce ochrony zdrowia osobiście należy ją niezwłocznie poddać izolacji. Gdy taka osoba zgłosi się telefonicznie do szpitala/placówki medycznej należy przekierować ją bezpośrednio do dyspozytora ratownictwa medycznego i zalecić bezwzględne pozostanie w domu do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego.
W przypadku osób, u których lekarz podejrzewa zakażenie wirusem EBOV konieczne jest przeprowadzenie diagnostycznego badania laboratoryjnego celem uzyskania potwierdzenia zakażenia. Przypadek można uznać za potwierdzony, gdy u chorego stwierdzi się obecność kwasu nukleinowego EBOV. Gdy wynik badania przypadku prawdopodobnego jest negatywny badanie należy powtórzyć po 3 dniach od pierwszego badania. Negatywny wynik drugiego badania może stanowić podstawę dla lekarza chorób zakaźnych do decyzji czy pacjent nadal powinien pozostać w izolacji (do końca 21 dniowego okresu obserwacji) czy można go umieścić w indywidualnej kwarantannie szpitalnej. Ponadto lekarz niezależnie od rozpoznania innych chorób (np. malarii, dengi, itd.) powinien zdecydować o dalszym badaniu laboratoryjnym pacjenta w kierunku EBOV i częstości wykonywania takich badań (w częstości badań należy uwzględnić: poprawę stanu zdrowia pacjenta poddanego leczeniu etiologicznemu, wystąpienie dodatkowego objawu lub prowadzenie regularnego badania monitorującego).

ebola
Badanie diagnostyczne w kierunku EBV. Narodowy Instytutu Zdrowia Publicznego-PZH wykonuje badania molekularne metodą RT-PCR w kierunku zakażenia wirusem Ebola. Badania wykonywane są wyłącznie na podstawie skierowania ze szpitala (Załącznik 2) przesłanego wraz z próbkami materiału klinicznego pobranymi od chorego. Koszt badania to 650 zł, wynik po 24-72 godzinach od dostarczenia próbki. Badanie może być wykonywane tylko u tych pacjentów, u których wystąpiły objawy kliniczne zgodne z przyjętą definicją gorączki Ebola, a okres od wystąpienia pierwszego z objawów wynosi 3 lub więcej dni. Przeprowadzenie badania u osoby w okresie inkubacji, u której nie wystąpiły objawy, prowadzi do uzyskania wyniku nierozstrzygającego, co oznacza, że w przypadku wyniku negatywnego nie może on stanowić podstawy do wykluczenia zakażenia wirusem Ebola.
Pobranie i przesłanie materiału w kierunku EBOV. Do chwili ogłoszenia stałego dyżurowania NIZP-PZH wykonuje badania w kierunku EBOV od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00¬15:00. Przed przesłaniem materiału do badania wymagany jest kontakt telefoniczny z Zakładem Wirusologii NIZP-PZH (tel.22-5421230). Szczegółowy opis zasad pobrania i transportu materiału do badań EBOLA (Załącznik 3). Przesyłkę z materiałem kierować na adres: Zakład Wirusologii, Narodowy Instytutu Zdrowia Publicznego – PZH, ul. Chocimska 24, 00-791 Warszawa, z dopiskiem „Badanie EBOV” lub „Badanie Ebola”.
Informację opracował zespół ekspertów składający się z pracowników NIZP – PZH i GIS pod kierownictwem prof. dr hab. Mirosława J. Wysockiego, Dyrektora NIZP-PZH przy udziale Konsultantów Krajowych: Prof. dr hab. Andrzeja Horbana (choroby zakaźne) i Dr Iwony Paradowskiej – Stankiewicz (epidemiologia).

SZKODLIWE PREPARATY NA ODCHUDZANIE

Szkodliwe preparaty na odchudzanie DNP, DNP Fat Bumer, 2,4 dinitrofenol oraz Pure Coffein 200

GŁÓWNY INSPEKTOR FARMACEUTYCZNY w komunikacie NR 3/2013 dotyczącym nielegalnego handlu niedopuszczonymi do obrotu preparatami na odchudzanie zawierającymi w swoim składzie 2,4 dinitrofenol ostrzega przed kupowaniem i stosowaniem niedopuszczonych do obrotu preparatów o nazwach „DNP”, „DNP Fat Bumer”, „2,4 dinitrofenol” oraz „Pure Coffein 200” (300 mg dinitrofenolu na kapsułkę), stosowanych w celu redukcji tkanki tłuszczowej. Oferowane są one jako suplementy diety w postaci tabletek na nielegalnych stronach internetowych i forach. Produkty te stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia przyjmujących je osób.

Związek chemiczny dinitrofenol został zaklasyfikowany jako substancja niebezpieczna, rakotwórcza oraz toksyczna, która powoduje poważne zaburzenia zdrowotne, uszkodzenie ciała i może doprowadzić do śmierci. Dinitrofenol kumuluje się w organizmie, a więc nawet małe dawki mogą powodować poważne reakcje zagrażające zdrowiu lub życiu. Objawami ostrego zatrucia dinitrofenolem są: nudności, wymioty, niepokój, zaczerwieniona skóra, pocenie się, zawroty głowy, bóle głowy, szybkie oddychanie, częstoskurcz, gorączka, niewydolność wielonarządowa, co może prowadzić do śpiączki i śmierci. Śmiertelna dawka doustna u ludzi wynosi od 1 do 3 g. DINITROFENOL NIE JEST STOSOWANY W LECZNICTWIE!

Preparaty „DNP”, „DNP Fat Burner”, „2,4 dinitrofenol” oraz „Pure Coffein 200″ nie posiadają pozwolenia na dopuszczenie do obrotu jako produkty lecznicze na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wydawanego przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, ani też pozwolenia wydawanego przez Radę Unii Europejskiej lub Komisję Europejską w drodze europejskiej procedury centralnej.

Prokuratura Rejonowa – Warszawa Ochota prowadzi śledztwo w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci 20-letniej kobiety. Dotychczas zgromadzony materiał dowodowy uzasadnia przypuszczenie, że do śmierci doszło w wyniku zażycia substancji „2,4 – dinitrofenol”, która stosowana jest zazwyczaj jako herbicyd, zaś w niniejszym przypadku została zażyta jako środek o działaniu odchudzającym. To pokazuje, jak groźne może być kupowanie produktów leczniczych czy suplementów diety na nielegalnych stronach internetowych. Warunkiem legalnego prowadzenia obrotu detalicznego leków i ich przechowywania jest posiadanie zezwolenia wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego na prowadzenie apteki ogólnodostępnej lub punktu aptecznego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne. Apteki w ramach swojej działalności mogą prowadzić sprzedaż wysyłkową przez Internet, ale wyłącznie dopuszczonych do obrotu leków wydawanych bez recepty. Listę legalnie działających aptek internetowych można sprawdzić na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego. Ponadto, istnieją grupy produktów leczniczych dopuszczonych do sprzedaży pozaaptecznej, które szczegółowo zostały wskazane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 października 2010 r. w sprawie wykazu produktów leczniczych, które mogą być dopuszczone do obrotu w placówkach obrotu pozaaptecznego oraz punktach aptecznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 204, poz. 1353). Leki te można nabyć w punktach aptecznych, sklepach zielarsko-medycznych, sklepach ogólnodostępnych oraz w sklepach specjalistycznego zaopatrzenia medycznego. Należy bardzo mocno podkreślić, że oferowanie szkodliwych dla zdrowia substancji, środków spożywczych, produktów farmaceutycznych do sprzedaży jest przestępstwem ściganym z mocy prawa. Za obrót tego typu preparatami grozi nawet do 8 lat pozbawienia wolności. Na sankcję narażeni są zarówno świadomi, jak i nieświadomi sprzedawcy. Każdy, kto podejrzewa, że użył produktu z dinitrofenolem, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. PAMIĘTAJ! NAWET JEDNORAZOWE PRZYJĘCIE NIEWIELKIEJ ILOŚCI PREPARATU ZAWIERAJĄCEGO DINITROFENOL MOŻE ZAKOŃCZYĆ SIĘ ŚMIERCIĄ!

źródło GIF

POZIOMY ODPŁATNOŚCI ZA LEKI

Poziomy odpłatności za leki:

bezpłatny – do wysokości limitu,
ryczałtowy – kwota 3,20 zł do wysokości limitu,
50% – do wysokości limitu,
30% – do wysokości limitu.
Kwalifikacji do odpowiedniej odpłatności dokonuje Minister Zdrowia.
Refundacji podlegają także leki recepturowe przygotowane z surowców farmaceutycznych lub z leków gotowych, dla których została wydana decyzja administracyjna o objęciu refundacją.
Wydawane są one świadczeniobiorcy za odpłatnością ryczałtową, pod warunkiem, że przepisana dawka leku recepturowego jest mniejsza od najmniejszej dawki leku gotowego w formie stałej stosowanej doustnie. Odpłatność ryczałtowa za lek recepturowy wnoszona przez pacjenta wynosi 7,50 zł.

Refundacji podlegają także leki oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego z importu docelowego, sprowadzane z zagranicy, które nie posiadają pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, ale są niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia pacjenta. Pacjenci ubiegający się o refundację tego typu preparatów muszą wystąpić z wnioskiem do Ministerstwa Zdrowia.