Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym i Axura

Ibufen i Axura

Leki wycofane z obrotu w grudniu 2014

Numer decyzji Nazwa produktu leczniczego Data decyzji Podmiot odpowiedzialny Rodzaj decyzji
Decyzja Nr 51/WC/2014 Axura 16.12.2014 Merz Pharmaceuticals GmbH, Niemcy
Wycofanie z obrotu
Decyzja Nr 50/WC/2014 Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym 15.12.2014 Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Wycofanie z obrotu

Ibufen wycofany z obrotu na podstawie decyzji:
Ibufen
Axura która łagodzi objawy choroby Alzheimera wycofana z obrotu na podstawie poniższej decyzji:
Axura Choroba Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu.

Preparat Axura jest lekiem, który jako substancję czynną zawiera chlorowodorek memantyny.Preparat jest dostępny w postaci białych, podłużnych tabletek (10 mg) oraz kropli doustnych (0,5 mgna kroplę).
W jakim celu stosuje się preparat Axura?

Preparat Axura stosuje się w leczeniu pacjentów z umiarkowaną oraz nasiloną chorobą Alzheimera.Choroba Alzheimera jest typem otępienia (nieprawidłowe funkcjonowania mózgu), które stopniowoprowadzi do zaburzeń pamięci, funkcji intelektualnych i zachowania.
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Jak stosować preparat Axura?

Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz mający doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniuchoroby Alzheimera. Leczenie należy rozpoczynać jedynie wówczas, jeżeli pacjent ma opiekuna,który będzie regularnie monitorował stosowanie preparatu Axura przez pacjenta. Dawka początkowawynosi 5 mg (pół tabletki lub 10 kropli) raz na dobę. Aby uniknąć wystąpienia działań niepożądanych,dawkę tę stopniowo zwiększa się w okresie trzech tygodni do standardowej dawki wynoszącej 10 mgdwa razy na dobę. Tabletki mają specjalny rowek podziału, który umożliwia ich łatwe przełamywaniena pół. Preparat Axura można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Dawka może wymagać zmniejszenia u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniamiczynności nerek. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności preparatu Axura upacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dodatkowe informacje przedstawiono wulotce dla pacjenta.
Jak działa Axura?

Substancja czynna w preparacie Axura, chlorowodorek memantyny, jest lekiem przeciwko otępieniu.Przyczyna choroby Alzheimera jest nieznana, lecz uważa się, że utrata pamięci w tej chorobie jestspowodowana zaburzeniem przekazywania sygnałów w mózgu. Działanie preparatu Axura polega nablokowaniu szczególnego typu receptorów (receptory NMDA), do jakich normalnie przyłącza sięneuroprzekaźnik o nazwie glutaminian. Neuroprzekaźniki to substancje chemiczne występującew układzie nerwowym, które umożliwiają komórkom nerwowym komunikowanie się pomiędzy sobą.Zmiany sposobu przesyłania sygnałów glutaminianowych w mózgu są związane z utratą pamięciobserwowaną w chorobie Alzheimera. Ponadto, podwyższony poziom glutaminianu w mózgu może powodować nadmierną stymulację komórek nerwowych w mózgu, co może prowadzić douszkodzenia lub śmierci komórek. Blokując receptory NMDA, chlorowodorek memantyny blokujetakie działanie glutaminianu, poprawiając przekazywanie sygnałów w mózgu i redukując objawychoroby Alzheimera.
Jak badano preparat Axura?

Preparat Axura badano w trzech głównych badaniach z udziałem łącznie 1 125 pacjentów z chorobąAlzheimera, wśród których niektórzy w przeszłości otrzymywali inne leki w ramach leczenia choroby.W pierwszym badaniu uczestniczyło 252 pacjentów z chorobą w zaawansowanym stadium, natomiastw pozostałych dwóch badaniach uczestniczyło łącznie 873 pacjentów z chorobą w początkowym lubśrednio zaawansowanym stadium. Skuteczność preparatu Axura porównywano ze skutecznościąplacebo (leczenia nieaktywnego) w okresie 24 do 28 tygodni. Główną miarą skuteczności była zmiananasilenia objawów w trzech głównych obszarach: czynnościowym (stopień niepełnosprawności),poznawczym (zdolność myślenia, uczenia się i zapamiętywania) i globalnym (połączenie kilkuobszarów, w tym funkcjonowania ogólnego, objawów poznawczych, zachowania i zdolności dowykonywania codziennych czynności). Preparat Axura badano także w trzech dodatkowych badaniachz udziałem łącznie 1 186 pacjentów z chorobą w początkowym lub zaawansowanym stadium.
Jakie korzyści ze stosowania preparatu Axura zaobserwowano w badaniach?

Preparat Axura był skuteczniejszy niż placebo pod względem zmniejszenia objawów chorobyAlzheimera. W badaniu dotyczącym choroby w zaawansowanym stadium, u pacjentów przyjmującychpreparat Axura występowało mniej objawów niż u pacjentów przyjmujących placebo po28 tygodniach, co oceniano zarówno w skali globalnej, jak i czynnościowej. W dwóch badaniachdotyczących choroby w początkowym lub zaawansowanym stadium, u pacjentów przyjmującychpreparat Axura występowało mniej ciężkich objawów po 24 tygodniach, co oceniano w skali globalnejoraz czynnościowej. Jednak gdy wyniki te były rozpatrywane łącznie z wynikami trzech badańdodatkowych, zauważono, że u pacjentów z chorobą w początkowym stadium zaawansowaniaskuteczność preparatu Axura byłą mniejsza.
Jakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem preparatu Axura?

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem preparatu Axura(obserwowanymi u 1 do 10 pacjentów na 100) są bóle głowy, senność, nadciśnienie tętnicze, zaparciai zawroty głowy. Pełny wykaz działań niepożądanych zgłaszanych po podaniu preparatu Axuraznajduje się w ulotce dla pacjenta.
Preparatu Axura nie należy podawać osobom, u których może występować nadwrażliwość (uczulenie)na chlorowodorek memantyny lub którykolwiek składnik preparatu.
Na jakiej podstawie zatwierdzono preparat Axura?

Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) zadecydował, że korzyści płynąceze stosowania preparatu Axura przewyższają ryzyko w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimeraw początkowym lub zaawansowanym stadium. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia nadopuszczenie preparatu Axura do obrotu.

Nowa lista leków refundowanych od 1 listopada 2014 r.

Zmiany na liście leków refundowanych od 1 listopada 2014 r.:

I. W ZAKRESIE LISTY APTECZNEJ

Ogółem do obwieszczenia zostanie dodanych 101 nowych produktów, w tym:

  1. lek refundowany złożony zawierający amlodypinę i indapamid (2 kody EAN) refundowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których uzyskano stabilizację ciśnienia przy zastosowaniu pojedynczych substancji czynnych wchodzących w skład leku. Zgodnie z zaleceniami towarzystw naukowych stosowanie leku złożonego pozwala na zwiększenie skuteczności leczenia, uproszczenie schematu leczenia i zwiększenie przestrzegania zaleceń terapeutycznych;
  2. lek refundowany złożony zawierający amlodypinę i ramipril (4 kody EAN) refundowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których uzyskano stabilizację ciśnienia przy zastosowaniu pojedynczych substancji czynnych wchodzących w skład leku. Zgodnie z zaleceniami towarzystw naukowych stosowanie leku złożonego pozwala na zwiększenie skuteczności leczenia, uproszczenie schematu leczenia i zwiększenie przestrzegania zaleceń terapeutycznych;
  3. lek złożony zawierający oksykodon i nalokson (3 kody EAN) refundowany we wskazaniu określonym stanem klinicznym, tj. ból w przebiegu chorób nowotworowych – u pacjentów, u których występują zaparcia poopioidowe. Objęcie refundacją tego leku to długo oczekiwana zmiana postulowana przez środowiska pacjentów onkologicznych, którzy w trakcie stosowania przeciwbólowych leków opioidowych doświadczają bardzo często zaparć, niepoddających się leczeniu tradycyjnymi metodami.
    Pozostałe produkty umieszczone w części aptecznej wykazu refundacyjnego są odpowiednikami dotychczas refundowanych.

Na skutek wpłynięcia wniosków o skrócenie terminu obowiązywania decyzji refundacyjnych lub ze względu na upłynięcie 1 listopada 2014 r. terminu obowiązywania tych decyzji, w XVIII obwieszczeniu nie znajdzie się 20 produktów obecnych w poprzednim obwieszczeniu.

Dla 43 produktów zawierających 24 substancje czynne lub rodzaje środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub rodzaje wyrobów medycznych wprowadzono obniżki urzędowych cen zbytu:
– od 19,44 zł do 5 gr.

Zgodnie z projektem XVIII obwieszczenia, w porównaniu do XVII obwieszczenia:

  1. dla 297produktów (342 pozycji obwieszczenia) nastąpi spadek dopłaty pacjenta – od 149,15 zł do 1 gr;
  2. dla 260 produktów (284 pozycji obwieszczenia) nastąpi wzrost dopłaty pacjenta – od 1 gr do 20,39 zł;
  3. dla 457 produktów (522 pozycji obwieszczenia) nastąpi spadek cen detalicznych brutto – od 20,56 zł do 1 gr;
  4. dla 52 produktów (66 pozycji obwieszczenia) nastąpi wzrost cen detalicznych brutto – od 1 gr do 5,89 zł.

II. W ZAKRESIE LEKÓW STOSOWANYCH W RAMACH PROGRAMÓW LEKOWYCH I CHEMIOTERAPII

Zwiększy się dostępność leczenia w ramach programów lekowych:

– refundacją zostanie objęty lek zawierające afatynib (3 kody EAN) w ramach programu lekowego Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca z zastosowaniem afatynibu. Nowy program lekowy poszerzy zakres refundowanych terapii celowanych stosowanych w raku płuca.

– Zwiększy się także dostępność terapii w przypadku chorób, których leczenie jest już finansowane w ramach programów lekowych lub chemioterapii:

– zmieni się treść programu lekowego Leczenie ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej w związku z objęciem refundacją leku zawierającego etanercept (3 kody EAN). Jest to kolejny lek – obok ustekinumabu i adalimumabu – stosowany w tym programie lekowym w populacji dorosłych, który jednak – jako jedyny z ww. leków – może być stosowany w populacji dziecięcej. Objęcie refundacją etanerceptu w populacji dziecięcej jest odpowiedzią na postulaty zgłaszane do Ministra Zdrowia zarówno ze strony środowiska ekspertów klinicznych jak i pacjentów;

– refundacją w ramach programu lekowego Leczenie spastyczności kończyny górnej po udarze mózgu z użyciem toksyny botulinowej typu A zostanie objęty kolejny lek zawierający toksynę botulinową (1 kod EAN);

– refundacją w ramach programu lekowego Leczenie nowotworów podścieliska przewodu pokarmowego (GIST) zostanie objęty lek zawierający sorafenib (1 kod EAN). W związku z objęciem refundacją sorafenibu w ramach programu będzie możliwe leczenie nowotworów podścieliska u osób dorosłych w przypadku braku skuteczności uprzedniego leczenia z zastosowaniem imatynibu i sunitynibu (III linia leczenia). Dotychczas leczenie nowotworów podścieliska z zastosowaniem sorafenibu było prowadzone w ramach świadczenia chemioterapii niestandardowej. Objęcie refundacją tego leku w ramach programu lekowego ułatwi pacjentom dostęp do leczenia;

– w katalogu chemioterapii rozszerzono zakres wskazań refundacyjnych dla octreotydu (3 kody EAN) w zakresie leczenia guzów przysadki typu kortykotropinoma oraz tyreotropinoma oraz dla winorelbiny (8 kodów EAN) w zakresie leczenia złośliwego międzybłoniaka opłucnej w stadium zaawansowanym. Dotychczas finansowanie leczenia tych jednostek chorobowychz zastosowaniem ww. substancjibyło prowadzone w ramach świadczenia chemioterapii niestandardowej. Objęcie refundacją tych leków w ramach katalogu chemioterapii ułatwi pacjentom dostęp do leczenia.

Refundacją zostaną objęte także leki zawierające tenofowir (1 kod EAN) oraz  kolejne leki zawierające substancje czynne: toksynę botulinową (1 kod EAN), cisplatynę (2 kody EAN), bosentan (1 kod EAN), docetaksel (3 kody EAN).

Dla 13 leków zawierających 7 substancji czynnychstosowanych w chemioterapii i programach lekowych wprowadzono obniżki urzędowych cen zbytu: – od 1836,00 zł do 10,80 zł.

źródło MZ

KROPLE DO OCZU Spersallerg

Wycofane zostają krople do oczu Spersallerg

WC_2014-10-09-041

Spersallerg
Preparat stosowany miejscowo do oka (do worka spojówkowego) o działaniu przeciwalergicznym, dodatkowo zmniejszający przekrwienie oczu. Zawiera lek przeciwhistaminowy (antazolina) oraz lek z grupy sympatykomimetyków (tetryzolina). Działanie obu substancji wzajemnie się uzupełnia.

Spersallerg  to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne: antazolinę oraz tetryzolinę. Antazolina jest lekiem przeciwhistaminowym. Blokuje receptory histaminowe typu 1 (H1) i w ten sposób hamuje działanie histaminy, substancji wywołującej objawy alergiczne. Antazolina może także powodować umiarkowane działanie uspokajające. Łagodzi objawy alergiczne takie jak obrzęk i świąd błon śluzowych czy kichanie i wyciek z nosa. Drugi ze składników preparatu, tetryzolina, jest lekiem z grupy sympatykomimetyków. Działanie sympatykomimetyków polega na pobudzaniu określonego typu receptorów, receptorów adrenergicznych, znajdujących się na powierzchni komórek docelowych. Tetryzolina działa przede wszystkim na receptory alfa-adrenergiczne i wykazuje bardzo małe działanie na receptory beta-adrenergiczne. Stosowana miejscowo do worka spojówkowego zwęża naczynia krwionośne i zmniejsza przekrwienie i obrzęk spojówek. Łagodzi objawy towarzyszące, takie jak pieczenie, świąd, bolesność, nadmierne łzawienie i podrażnienie. Rzadko może powodować niewielkie rozszerzenie źrenicy.
Spersallerg  wywiera działanie miejscowe, lecz substancje czynne wchłaniają się również do krążenia ogólnego i mogą powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane. Preparat stosowany miejscowo do worka spojówkowego przynosi ulgę już po kilku minutach a jego działanie utrzymuje się kilka godzin.

GORĄCZKA EBOLA

Gorączka Ebola informacja dla lekarzy POZ i służb medycznych

Gorączka krwotoczna Ebola (ang. EVD Ebola Virus Disease) jest chorobą wywołaną przez wirus z rodziny Filoviridae rodzaju Ebolavirus (EBOV). Epidemia EVD w Afryce Zachodniej (Gwinea, Sierra Leone, Liberia i Nigeria) wywołana jest przez gatunek Zaire ebolavirus. Informację o aktualnej liczbie przypadków EVD, krajach objętych epidemią oraz sytuacji epidemiologicznej i rekomendacjach znajdują się na stronie NIZP-PZH.

Epidemiologia zakażeń wirusem Ebola:
Ogniska epidemiczne EVD zaczynają się od jednej lub kilku osób zakażonych przez kontakt z rezerwuarem wirusa, a następnie zakażenia szerzą się wśród ludzi. Poprzednie ogniska EVD miały ograniczony charakter, a największe z nich odnotowano w 2000 r. w Ugandzie (425 przypadków). Obecne trwające ognisko w Afryce Zachodniej rozpoczęło się w Gwinei i jest największe pod względem liczby przypadków, obszaru jaki zajmuje oraz rozpowszechnienia wystąpienia zakażeń. Zachorowania na EVD odnotowuje się obecnie również na terenie Demokratycznej Republiki Kongo. Zachorowań tych nie wiąże się jednak z epidemią EVD w Afryce Zachodniej. Ryzyko zawleczenia gorączki Ebola do Europy, w tym Polski jest bardzo niskie.
Objawy EVD. Początkowe objawy są niespecyficzne – gorączka powyżej 38,5oC, znaczne osłabienie, bóle mięśni i stawów. Objawy początkowo przypominają inne znacznie częściej występujące choroby związane z pobytem w tropikach – malaria (zwłaszcza Pl. falciparum), dur brzuszny, inwazyjna choroba meningokokowa (IchM), zapalenie płuc. W ciągu około 5 dni od pierwszych objawów może pojawić się znacznie nasilona wodnista biegunka, z wymiotami, połączona z bólami brzucha. Od 5 do 7 dnia choroby może pojawić się rozsiana wysypka grudkowo-rumieniowa na twarzy, szyi, tułowiu i ramionach. W przebiegu choroby może dojść do krwawienia, masywnych krwotoków, niewydolności wielonarządowej i zgonu. U tych chorych ciężkie objawy pojawiają się wcześniej w trakcie choroby, a do zgonu dochodzi pomiędzy 6 a 16 dniem choroby. Śmiertelność w przebiegu zakażenia EVD w trakcie tej epidemii wynosi około 55%, ale w Gwinei sięga 75%. Leczenie objawowe u pacjentów hospitalizowanych obniża śmiertelność.
Szerzenie się EVD. Okres inkubacji choroby wynosi od 2 do 21 dni. Do zakażenia może dojść w wyniku bezpośredniego kontaktu z: krwią lub innymi płynami ustrojowymi oraz wydzielinami i wydalinami żywych lub martwych osób zakażonych; lub przedmiotami skażonymi wymienionym wyżej materiałem biologicznym, a także przy bezpośrednim kontakcie ze zwłokami chorych na EVD. Mimo iż EBOV nie przenosi się drogą powietrzną, przy bliskim kontakcie (twarzą w twarz) z chorym nie można wykluczyć zakażenia drogą kropelkową. Zakaźni mogą być również mężczyźni podczas kontaktów seksualnych w okresie do 7 tygodni po ich wyleczeniu. W krajach, w których stwierdzono obecność EBOV u zwierząt (Afryka Zachodnia, Środkowa i Wschodnia) zakażenie u ludzi może być też następstwem kontaktu z żywymi lub martwymi zwierzętami (najczęściej małpy, antylopy, nietoperze), a także spożyciem ich surowego lub półsurowego mięsa jak również innych produktów bezpośrednio skażonych wydzielinami i wydalinami tych zwierząt.
Środki ochrony. Podczas kontaktu z osobami podejrzanymi o zakażenie EBOV, u których wystąpiły objawy EVD, wymagane jest stosowanie środków ochrony osobistej, które zabezpieczają personel medyczny przed bezpośrednim kontaktem z płynami ustrojowymi, wydzielinami i wydalinami chorego, a w tym także stosowanie środków ochrony dróg oddechowych i oczu (Załącznik A). Należy również ograniczyć kontakt z tymi osobami do niezbędnego minimum. Uważa się, że osoby podejrzane o zakażenie EBOV, u których nie doszło jeszcze do wystąpienia żadnego z objawów choroby nie stwarzają wysokiego ryzyka zakażenia dla osób z otoczenia.
EBOV jest wrażliwy na działanie środków dezynfekcyjnych zarejestrowanych dla obszaru medycznego na podstawie badań potwierdzających ich właściwości wirusobójcze. Informacja o właściwościach wirusobójczych środka dezynfekcyjnego umieszczana jest zazwyczaj na etykietach. Środki dezynfekcyjne muszą być stosowane ściśle z zaleceniami producenta. Dodatkowo można też stosować naświetlanie powierzchni światłem UV.
Klasyfikacja przypadków EVD. Aktualna definicja przypadku EVD dostępna jest na stronie NIZP-PZH lub GIS. Definicja ta może podlegać aktualizacji. Każda osoba, która spełnia kryteria przypadku podejrzanego lub potwierdzonego o zakażenie EBOV i EVD powinna zostać objęta dochodzeniem epidemiologicznym.
Postępowanie z osobami powracającymi z Afryki Zachodniej Ogólny Schemat postępowania w zależności od rodzaju narażenia osoby na zakażenie EBOV podano w Załączniku 1.
Ze względu na ciężki przebieg zachorowań EVD konieczne jest jak najszybsze poddanie izolacji osób chorych, podejrzanych o zakażenie wirusem EBOV (osoba objawowa), a w przypadku osób zdrowych, u których doszło do narażenia na zakażenie EBOV (osoba bezobjawowa narażana na zakażenie EBOV), wskazane jest poddanie ich indywidualnej kwarantannie. Procedury przesyłania pacjentów do odbycia kwarantanny oraz miejsca odbywania kwarantanny wyznaczone są w każdym województwie i znane są zarówno Centrum Zarządzania Kryzysowego każdego województwa jak i odpowiednim Powiatowym oraz Wojewódzkim Stacjom Sanitarno-Epidemiologicznym.
Osoba zdrowa, u której nie doszło do narażenia na zakażenie EBOV (osoba bezobjawowa bez narażenia na zakażenie EBOV), a która powróciła z kraju w którym odnotowano przypadki EVD nie wymaga kwarantanny i po pouczeniu o konieczności bacznej obserwacji stanu zdrowia i niezwłocznym poinformowaniu o wystąpieniu niepokojących objawów dyspozytora ratownictwa medycznego (tel. 999 / 112) celem uzyskania ewentualnej pomocy medycznej, nie wymaga stosowania ograniczeń swobody przemieszczania się.
W przypadku osoby z objawami, podejrzanej o EVD, która stawiła się w szpitalu/placówce ochrony zdrowia osobiście należy ją niezwłocznie poddać izolacji. Gdy taka osoba zgłosi się telefonicznie do szpitala/placówki medycznej należy przekierować ją bezpośrednio do dyspozytora ratownictwa medycznego i zalecić bezwzględne pozostanie w domu do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego.
W przypadku osób, u których lekarz podejrzewa zakażenie wirusem EBOV konieczne jest przeprowadzenie diagnostycznego badania laboratoryjnego celem uzyskania potwierdzenia zakażenia. Przypadek można uznać za potwierdzony, gdy u chorego stwierdzi się obecność kwasu nukleinowego EBOV. Gdy wynik badania przypadku prawdopodobnego jest negatywny badanie należy powtórzyć po 3 dniach od pierwszego badania. Negatywny wynik drugiego badania może stanowić podstawę dla lekarza chorób zakaźnych do decyzji czy pacjent nadal powinien pozostać w izolacji (do końca 21 dniowego okresu obserwacji) czy można go umieścić w indywidualnej kwarantannie szpitalnej. Ponadto lekarz niezależnie od rozpoznania innych chorób (np. malarii, dengi, itd.) powinien zdecydować o dalszym badaniu laboratoryjnym pacjenta w kierunku EBOV i częstości wykonywania takich badań (w częstości badań należy uwzględnić: poprawę stanu zdrowia pacjenta poddanego leczeniu etiologicznemu, wystąpienie dodatkowego objawu lub prowadzenie regularnego badania monitorującego).

ebola
Badanie diagnostyczne w kierunku EBV. Narodowy Instytutu Zdrowia Publicznego-PZH wykonuje badania molekularne metodą RT-PCR w kierunku zakażenia wirusem Ebola. Badania wykonywane są wyłącznie na podstawie skierowania ze szpitala (Załącznik 2) przesłanego wraz z próbkami materiału klinicznego pobranymi od chorego. Koszt badania to 650 zł, wynik po 24-72 godzinach od dostarczenia próbki. Badanie może być wykonywane tylko u tych pacjentów, u których wystąpiły objawy kliniczne zgodne z przyjętą definicją gorączki Ebola, a okres od wystąpienia pierwszego z objawów wynosi 3 lub więcej dni. Przeprowadzenie badania u osoby w okresie inkubacji, u której nie wystąpiły objawy, prowadzi do uzyskania wyniku nierozstrzygającego, co oznacza, że w przypadku wyniku negatywnego nie może on stanowić podstawy do wykluczenia zakażenia wirusem Ebola.
Pobranie i przesłanie materiału w kierunku EBOV. Do chwili ogłoszenia stałego dyżurowania NIZP-PZH wykonuje badania w kierunku EBOV od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00¬15:00. Przed przesłaniem materiału do badania wymagany jest kontakt telefoniczny z Zakładem Wirusologii NIZP-PZH (tel.22-5421230). Szczegółowy opis zasad pobrania i transportu materiału do badań EBOLA (Załącznik 3). Przesyłkę z materiałem kierować na adres: Zakład Wirusologii, Narodowy Instytutu Zdrowia Publicznego – PZH, ul. Chocimska 24, 00-791 Warszawa, z dopiskiem „Badanie EBOV” lub „Badanie Ebola”.
Informację opracował zespół ekspertów składający się z pracowników NIZP – PZH i GIS pod kierownictwem prof. dr hab. Mirosława J. Wysockiego, Dyrektora NIZP-PZH przy udziale Konsultantów Krajowych: Prof. dr hab. Andrzeja Horbana (choroby zakaźne) i Dr Iwony Paradowskiej – Stankiewicz (epidemiologia).